RSS
Mrożona herbata – Ice tea
12 cze
mrożona herbata Brak komentarzy
W upały zaparz herbatę w lodówce! To nie prawda, że herbatę zaparzyć można tylko we wrzątku. Tak poprostu my Polacy zwykliśmy to robić, a jak pokazują doświadczenia innych nacji herbata wcale nie musi być gorąca.
Jak zrobić mrożoną herbatę
Herbata na zimno? W upalne dni, jak ostatnio można przygotować herbatę w lodówce, tzw. ice tea. Aby to zrobić wystarczy nalać do dzbanka wody mineralnej, a następnie nasypać herbaty w ilości o połowę większej niż normalnie (np. półtorej łyżeczki zamiast jednej) i poczekać. Normalnie przygotowanie zajmuje 6 do 8 godzin, także już o poranku można przygotować napój, aby cieszyć się jego smakiem popołudniu, gdy będzie się lać żar z nieba.
Rynek herbaciany cały czas się rozwija i pnie do góry. W różnych krajach występują różne tendencje. W dzisiejszym artykule chciałbym skupić się na rynku herbaty w Stanach Zjednoczonych.
Naukowcy z Uniwersytetu Stanowego Illinois twierdzą, iż osoby które piją herbatę, mają mniej dziur w zębach. Ich zdaniem w herbacie znajdują się substancje, które hamują rozwój płytki nazębnej. W płytce mnożą się bakterie wywołujące próchnicę, a one wytwarzają kwasy niszczące szkliwo na zębach. Ci sami naukowcy obliczyli, iż w jednym miligramie płytki nazębnej może znajdować się nawet 2,5 miliarda szkodliwych drobnoustrojów.
Indyjskie czarne herbaty dzieli się na dwie grupy, pólnocnoindyjskie i południowoindyjskie. Główną masę herbat północnych Indii stanowią herbaty asamskie. Najlepsze herbaty asamskie produkuje się w Górnym Asamie, podczas gdy Środkowy Asam daje herbaty średniego gatunku, a Dolny – niskiego. W innym dużym rejonie północnych Indii — Bengalu uprawia się również asamską odmianę herbaty, w okręgu Duars i Terai, przy czym w pierwszym z nich produkuje się herbatę niskiej jakości, co jest związane ze stosowaną bardzo uproszczoną technologią. Odwrotnie, w trzecim rejonie Zachodniego Bengalu (
Sporą część w światowym handlu herbatą stanowią herbaty czarne. Mają one, jak już wiemy, największą liczbę odmian i gatunków handlowych, a w związku z tym w granicach swego rodzaju mają najbogatszą gamę odcieni smaków i aromatów.
Handlowe gatunki herbaty otrzymuje się przez mieszanie i zestawianie różnych gatunków przemysłowych lub jak mówią specjaliści przez ich kupażowanie, prowadzone w fabrykach paczkujących herbatę, oddalonych od miejsca przygotowywania herbaty.
Jakość gotowej herbaty, a w związku z tym i jej gatunek zależą od wielu czynników, które gromadzą się stopniowo – zaczynając od momentu wzrostu krzewu herbacianego na plantacji, a kończąc na ostatnim stadium obróbki przemysłowej – aromatyzacji. Tylko herbaty, które spełniają rygorystyczne wymagania mogą być uznane za najlepsze i w efekcie finalnym trafiają na nasze stoły.
Większość konsumentów przyzwyczaiła się do odróżniania herbat głównie w zależności od obszaru, z którego pochodzą: herbata chińska, indyjska, cejlońska itd., uważając jej przynależność geograficzną za główną cechę określonego gatunku herbaty. Wielu ludzi sądzi, że w każdym z tych obszarów geograficznych rosną botanicznie różne, specjalne gatunki krzewu herbacianego. Pogląd ten jest błędny. Jedyny z botanicznego punktu widzenia gatunek rośliny herbacianej może dawać przy różnej obróbce fabrycznej całą ogromną różnorodność gotowych herbat, które obecnie zna ludzkość – kilkaset, a nawet tysiące gatunków handlowych.
Herbata, jako roślina, rozprzestrzeniała się początkowo w krajach Azji, sąsiadujących z Chinami. Jednakże proces ten zachodził niezmiernie wolno i nierównomiernie. Podczas gdy w Chinach zaczęto ją uprawiać około 350 roku – do następnego kraju – Japonii przeniknęła (jako roślina) dopiero po upływie prawie polowy tysiąclecia — w roku 805 lub 810 i prawie w tym samym czasie, w roku 828 do Korei. Potem nastąpiła długa przerwa, na całe tysiąclecie. Ale za to później herbata zagarnęła szybko znaczną liczbę nie tylko krajów azjatyckich, ale i europejskich.
Należy podkreślić przede wszystkim, że obecny proces wytwarzania herbaty znacznie różni się od dawnego, tradycyjnego sposobu chińskiego, wymagającego wielu ręcznie wykonywanych operacji. Przyszedł koniec na starą technologię, stosowaną przez wieki i zdawałoby się niewzruszoną. A sprawa polega nie tylko na tym, że obecnie proces produkcji herbaty we wszystkich krajach, które ją wytwarzają, został zmechanizowany, chociaż spowodowało to również zmiany w jej technologii. Istota zagadnienia polega na tym, że współczesna technologia produkcji herbaty jest oparta na dokładnej znajomości przemian chemicznych, którym podlega liść herbaciany, zanim stanie się suchą herbatą. Daje to możliwość odstąpienia od tradycyjnego sposobu produkcji, całkowitego wykluczenia z procesu obróbki niektórych operacji lub skrócenia ich czasu, wprowadzenia pewnych innowacji do procesu obróbki i skrócenia całego procesu wytwarzania.